Dans

De Minang Kabau hebben een dans die laat zien hoe een beruk aap in een kokospalmboom klimt en een kokosnoot plukt voor zijn baasje. Een andere dans is gebaseerd op een hindoe ceremonie. Voor dat de Islam naar Sumatra kwam stond het onder invloed van het Hindoeïsme. Onder invloed van een religieuze trance steken mannen tijdens de Dabuih ceremonie ijzeren haken in hun vlees.
In de gracieuze Taripiring, of schalendans, draaien dansers, ook in trance, schalen met brandende kaarsen in het rond, waarbij de kaarsen blijven branden. De Tari Payung, of parapludans, beeld de liefdevolle bescherming van een jonge man uit voor zijn vriendin, het is een combinatie van literatuur, sport, zang en drama.

Randai

Randai is een van de traditionele kunstvormen van de Minang Kabau. Randai is ook een kunst vorm die dans, zang en traditionele muziek samenvoegt in een voorstelling. Het word meestal  ‘s avonds in de buitenlucht opgevoerd. Tussen de negen en twintig jongemannen worden begeleid door felle kreten uit het publiek, terwijl zij in een cirkel dansen. De kleurrijke kostuums versterken de betovering. In de dans wisselen langzame stappen en snelle stappen elkaar op, en verbeeld een verhaal van een gevallen vrouw die uit haar dorp verdreven is. Om de randai levend te houden wordt er ieder jaar een festival gehouden in Payakumbuh, dat ook populair is bij de lokale bevolking.

Muziek

De Minang versie van een gamelan orkest bestaat uit een Rebab ( een snaar instrument gemaakt van een kalebas met een lange steel en vier snaren, de Talempong (xylofoon), de Puput (rietfluit), de Gandang (tamboerijn), percussie en veel verschillende Salung’s (bamboefluiten), waarvan sommige, zo wordt gezegd, vrouwen betoveren.

Weven

Het rijke zilver en goud brokaat van de Minang Kabau kleding spelt een belangrijke rol bij geboorte ceremonies, besnijdenissen, huwelijken en begrafenissen. De ingewikkelde kleuren patronen in het textiel zijn een uitdrukking van de Minang Adat. Het maken hiervan is de basis van de Adat. Vrouwen weven deze dure stoffen op een basis van zijde en katoen, met een ingewikkeld patroon van goud- en zilverdaad, een techniek die Songket genoemd wordt. Het mooiste garen wordt traditioneel gemaakt van papier met een dunne laag goud of zilver. Sinds 1900 worden de traditionele kleren alleen gemaakt in 4 dorpen: Kota Gadang, Padang Panjang, Payakumbuh en Silungkan. Het beroemde Kain Balapak, het meest exclusieve ceremoniële brokaat word alleen gemaakt in Pandai Sikek. Pandai Sikek ligt 12 km ten zuiden van Bukittingi en is ook bekend om zijn houtsnijwerk.

Filigraan zilver werk

Kota Gadang is een pittoresk  dorp bekend om zijn zilverwerk. Het ligt aan de andere kant van de Sianok vallei. In het dorp staan een heleboel prachtige koloniale huizen, de plaats ademt de sfeer uit van vervlogen tijden. Er zijn veel kleine zilver ateliers in Kota Gadang die je kunt bezoeken.

Architectuur

Het traditionele huis van de Minang Kabau wordt  “Rumah Gadang” genoemd. Dat staat voor het grote huis of Adathuis. Het groot slaat niet op de afmetingen van het huis maar op het grote belang van het huis in de samenleving.
Het Rumah Gadang behoord volgens de Minang aan alle bloedverwanten via de lijn van de moeder, wat “Kaum” genoemd wordt. Dit is de plaats voor alle Adat ceremonies zoals een huwelijk of de inwijding van een clanoudste.
Het Adathuis is  oorspronkelijk gemaakt van hout met bamboe voor de achter want. Het dak is gemaakt van Palm bladeren. Het huis is 12 tot 20 meter lang en 8 meter breed. De vloer is 2 a 2.5 meter boven de grond. Het word gebouwd  van het westen naar het oosten en het aantal kamers gaat van 3, 5, 7, 9 tot zelfs 17 stuks. Het gebouw wordt bekroond door een zadeldak, en heeft de vorm van de hoorns van een waterbuffel met 4 of 6 pieken en nog een extra piek haaks daarop boven de ingang.

Musea

Centrum voor Informatie en documentatie over de Minag Kabau cultuur.

Dit centrum voor Minag Kabau cultuur bied mogelijkheden voor diegene die de regionale trdities willen bestuderen. Hier zijn de gegevens verzameld over literatuur en architectonisch interessante plekken. Ook vind je hier een overzicht van de belangrijke gebeurtenissen, traditionele praktijken, en beschrijvingen van de manier van leven van nu en vroeger binnen de Minang cultuur. Het museum heeft een kleine maar interessante collectie van historische foto’s van West Sumatra en een grote bibliotheek. Alle documenten en artefacts bevinden zich in een traditionele “Rumah Gadang”. Dit alles in een twee hectare groot park met een openlucht museum waarin voorbeelden staan van de verschillende  bouwstijlen in West Sumatra.